امروز
با پاهای کوچک امیرحسین حرم رفتم
با چشمان پاک امیرحسین به ضریح امام چشم دوختم
اززبان امیرحسین سلام گفتم
دستان امیرحسین را به آسمان فرستادم
از کانال دل امیرحسین خواستم
امروز خودرا در صفای امیرحسین پیچیدم و به امام تقدیم کردم
امیرحسین پرسید :
خاله جان !
امام رضا صدای مارا میشنود ؟
... تبسم امام را دیدم و
نگاه سراسر مهرش را به بودن کودکانه ام لمس کردم
شور و حال کودکی بر نگردد دریغا !!!!!!!
حس سخن گفتن
حس نوشتن
حس نفس کشیدن
حس راه رفتن
حس کتابخانه رفتن و.....
نیست
تمام من مچاله شده !!
تعطیلات حواس کلی از کارا تو عقب انداخته
زمان به سرعت می ره
ولی تو تعطیلی
درو باز میکنی شاید
که احساس هوایی بخورد
ولی بهارهم امروز به یک تابستون گرم انقلاب ماهیت داده
اونقدر که احساستو می سوزونه
جلزو ولز دل بالامی گیره
بیا و درستش کن
انگار چاره ای نیست
اللهم اشف کل مریض
آمین
سردرگمم !!
مرگ ثانیه هایم را لمس میکنم
وجدانم دائم پیامهای تسلیتش را سند میکند
در شهر سردرگمی آدرس ثبات را می جویم
کلید آرامش گم شده است
به کلیدهای دور و برم اطمینان ندارم
چیزی ازجنس همان تردید کشنده
استادی گفت :
یقین را از یک بازار نجوی
میخواهم امتحان کنم
اینبار اما !
از طریق خودسپاری
خویش را به همسایه همیشگی ام حوالت می دهم
امیدوارم مرا دریابد